Krwawienie z wrzodu
Krwawienie z wrzodu stanowi powikłanie w ok. 15°/o przypadków choroby wrzodowej, po 50 roku życia częstość występowania krwawienie wyraźnie wzrasta. Do krwotoku dochodzi, gdy owrzodzenie uszkodzi ścianę tętnicy lub żyły. Krwawieniu towarzyszą objawy pod postacią szybko narastającego osłabienia, duszności, przyspieszonej czynności serca oraz spadku ciśnienia tętniczego. Pojawiają się wymioty treścią fusowatą, przypominającą wypadem fusy z kawy. Wymioty fusowate spowodowane są zamianą hemoglobiny na brunatną methemoglobinę w kwaśnym środowisku ::ku żołądkowego. Drugim charakterystycznym objawem są czarze smoliste stolce. Zwykle bezpośrednio po krwawieniu, jeszcze wystąpieniem wymiotów, ustępują bóle wrzodowe. Leczenie tego powikłania polega w zasadzie na postępowaniu chirurgicznym. Czasami, w wypadku braku zgody na zabieg łub w przypadku przeciwwskazań do operacji, prowadzimy leczenie zachowawcze. Polega ono na położeniu chorego do łóżka, stosowaniu głodówki lub podawaniu chłodnego mleka oraz środków osłaniających : zmniejszających wydzielanie żołądkowe. Najczęściej potrzebne jest przetaczanie krwi lub płynów krwiozastępczych, toteż w każdym przypadku krwawienia z wrzodu należy oznaczyć grupę krwi. Duży spadek ciśnienia tętniczego i brak poprawy po leczeniu zachowawczym, utrzymywanie się wymiotów fusowatych i smolistych stolców, stanowią wskazanie do interwencji chirurgicznej.